کمی سلیقه به خرج میدادم و بجای اینکه خونه خودم رو در صحرای خشک و بی آب و علف عربستان بنا کنم در سواحل جزایر هاوایی یه خونه شیک و مدرن بنا میکردم با سوییت های مجهز و مجانی برای زواری که برای زیارت میومدن ! هیچوقت خونه خودم رو در انحصار مسلمون ها قرار نمی دادم و همه حق داشتن بیان خونه ام … حتی بی خدا ها ! قدمشون سر چشم ! زوار بجای اینکه تو صحرای عرفه بدو بدو کنن کنار ساحل بدو بدو کنن حالشو ببرن! یه مشت از این حوری ها رو هم مامور میکردم

 به حجاج سرویس بدن و پذیرایی کنن تا زیارت بهشون بهتر بچسبه !

اصلا نمیذاشتم آدما صبح و ظهر و شب هی حرفای تکراری بزنن ! نمیخوام طفلکی ها رو اذیت کنم که ! همه مسجد ها رو هم جمع میکردم به جاش کافی شاپ و کتابخونه و سینما درست میکردم ! یه چند تاش رو هم قهوه خونه سنتی درست میکردم که محسن نامجو توش سه تار بزنه بخونه ! هر کسی هم که من رو صدا میزد و میگفت اِی خدا زود بهش میگفتم جانم … نه اینکه محل سگ هم نذارم ! بنده آفریدم باید سرویس بدم دیگه … گوسفند که نیستن ول کنم تو بیابون !

قشری به نام روحانیت رو اصلا خلق نمیکردم  ! به بنده هام همه یه جو عقل میدادم تا بتونن بد رو از خوب تشخیص بدن و نیازی به فتوا نباشه ! عزراییل رو هم میفرستادم اونجا که عرب نی انداخت بره غاز بچرونه ! به جای عزراییل یه حوری خوشگل میفرستادم تا جون مرد ها رو بگیره و یک جوان رعنای خوش هیکل رو هم میفرستادم تا جون خانمها رو بگیره ! ( اینجوری دیگه نه تنها کسی از مرگ نمیترسید بلکه این پیرزن پیرمردها هی از خدا مرگ میخواستن) ! جون بچه ها رو هم اصلا نمیگرفتم ! اصلا اجازه نمیدادم انسان ناقص و معلول به دنیا بیاد … ریشه جنگ رو هم خشک میکردم بجاش عشق و عطوفت و مهربونی میکاشتم ! سعی میکردم حضورم اینقدر در زندگی مردم ملموس باشه که دیگه هیچ کس نگه خدای چی ! کشک چی ! ….. خدا کیلو چند ؟ ….. کدوم خدا ؟

 آخ که اگه خدا بودم یه بهشت توی یکی از سیاره ها خلق میکردم آخرین مدل ! نه اینجوری که توی جوب هاش ( جوی هاش ) شیر و عسل بیاد ! شیر و عسلی که توی جوب ( جوی ) باشه به درد همون اعراب هزار و چهار صد سال پیش میخوره ! اونایی که بنده صالح بودن میفرستادم توی این بهشت و اونایی هم که خطا کار بودن و بنده های درستن درمونی نبودن بجای جهنم میفرستادم توی ایران زندگی کنن قدر عافیت رو بدونن ! از خدا بخاطر این همه اختلاف سلیقه عذر خواهی میکنم

با تشکر از مسعود مشهدی

.

آیات زیر در آن جلسه قرائت شد. فکر میکنید حضرت علی (ع)، کدام آیه را امیدبخش‌ترین آیه قران خواندند؟

.

۱- ان الله لا یغفر ان یشرک به و یغفر ما دون ذلک لمن یشاء و من یشرک بالله فقد افتری اثما عظیما « خداوند هرگز شرک را نمى‌بخشد و پائین تر از آن را براى هر کس که بخواهد، مى بخشد، و هر که برای خدا شریک بگیرد، بدون شک گناهی بزرگ بافته است. »  نساء - ۴۸ 

.

۲- و من یعمل سوء او یظلم نفسه ثم یستغفر الله یجد الله غفورا رحیما « هر کس عمل زشتى انجام دهد یا بر خویشتن ستم کند و سپس از خدا آمرزش بخواهد خدا را غفور و رحیم خواهد یافت. » نساء - ۱۱۰

.

۳- و اقم الصلوة طرفى النهار و زلفا من اللیل ان الحسنات یذهبن السیئات ذلک ذکرى للذاکرین « نماز را در دو طرف روز و اوائل شب بر پا دار، چرا که حسنات، سیئات (و آثار آنها را) را از بین میبرند؛ این تذکرى است براى آنها که اهل تذکرند. » هود - ۱۱۴

.

۴- قل یا عبادى الذین اسرفوا على انفسهم لا تقنطوا من رحمة الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا انه هو الغفور الرحیم « اى بندگان من که اسراف بر خویشتن کرده‌اید! از رحمت خدا مایوس نشوید؛ بدرستیکه خدا همه گناهان را (به شرط توبه) می‌آمرزد، که او خود آمرزنده مهربان است. » زمر - ۵۳ 

.

۵- والذین اذا فعلوا فاحشه او ظلموا انفسهم ذکروا الله فاستغفروا لذنوبهم و من یغفر الذنوب الا الله و لم یصروا علی ما فعلوا و هم یعلمون « (پرهیزکاران) کسانى هستند که هرگاه کار زشتى انجام مى‌دهند یا به خود ستم مى‌کنند به یاد خدا مى‌افتند، و از گناهان خویش آمرزش ‍ مى‌طلبند و چه کسى است جز خدا که گناهان را بیامرزد، و (کسانی که) دانسته بر خلاف‌هایی که کرده‌اند پافشاری نمی‌کنند. » ال عمران - ۱۳۵

.

.

www.ghadeer.org

                                                                   مرحوم حسین پناهی

خداوند عالمیان می فرماید:

 چون خواهم جمع کنم برای مسلمانی نیکی های دنیا و آخرت را، به او می دهم دل ِ شکسته ی خاشع، و زبان ذکر کننده، و بدنی صبر کننده بر بلا، و زن مومنه که هرگاه به او نظر کند، شاد شود....

پیامبر اکرم(ص)

   انجمن ورزشی دانشجویان الکترونیکی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

همه ما پنهانی ودر نهان با خداوند ، دل گفته هایی با خدا داریم، کسی از آن خبر ندارد وخود می گوییم و خدا شنونده است. آن چه می آید  بخشی هایی ازگفتگوهای «من وشما» ،با خداست .اگر می دانید ،مطلبی باید اضافه شود پیغام بگذارید تا اضافه شود؛همه این مطالب از من نیست؛ با احترام به شخصیت تهیه کننده متن ، که نمی شناسم و نمی دانم کیست با دخل وتصرف هایی ؛  آن را تقدیم می کنم.

گفتم: خسته‌ام    

گفت: لاتقنطوا من رحمة الله    

        .:: از رحمت خدا نا امید نشید(زمر/53) ::.

گفتم: انگار، مرا فراموش کرده ای! 

گفت: فاذکرونی اذکرکم     

         .:: منو یاد کنید تا یاد شما باشم (بقره/152) ::.

گفتم: تا کی باید صبر کرد؟ 

    گفت: و ما یدریک لعل الساعة تکون قریبا

       .:: تو چه می‌دانی! شاید موعدش نزدیک باشد (احزاب/63) ::.

گفتم: تو بزرگی و نزدیکیت برای منِِِ کوچک، خیلی دوره! تا آن موقع چه کار کنم؟ 

   گفت: واتبع ما یوحی الیک واصبر حتی یحکم الله

       .:: کاراهایی که به تو گفتم انجام بده و صبر کن تا خدا خودش حکم کند (یونس/109) ::.

گفتم: خیلی خونسردی! تو خدایی و صبور! من بنده‌ات هستم و ظرف صبرم کوچک است... یک اشاره‌ کنی تمامه!

گفت: عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لکم    

         .:: شاید چیزی که تو دوست داری، به صلاحت نباشه (بقره/216) ::.

گفتم: انا عبدک الضعیف الذلیل...  اصلا چطور دلت میاد؟   

گفت: ان الله بالناس لرئوف رحیم     

        .:: خدا نسبت به همه‌ی مردم - نسبت به همه – مهربان است (بقره/143) ::.

گفتم: دلم گرفته  

گفت: بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفرحوا     

       .:: (مردم به چی دلخوش کردن؟!) باید به فضل و رحمت خدا  شاد باشند (یونس/58) ::.

گفتم: اصلا بی‌خیال! توکلت علی الله   

گفت: ان الله یحب المتوکلین     

      .:: خدا آنهایی را که توکل می‌کنند دوست دارد (آل عمران/159) ::.

گفتم: خیلی چاکریم!   

ولی این بار، انگار گفتی: حواست را  خوب جمع کن! یادت باشد که:

      گفت: و من الناس من یعبد الله علی حرف فان اصابه خیر اطمأن به و ان اصابته فتنة انقلب علی وجهه خسر الدنیا و الآخره

     .:: بعضی از مردم خدا را  فقط به زبان عبادت می‌کنند. اگه خیری به آنها برسد، امن و آرامش پیدا می‌کنند و اگر بلایی سرشان بیاید تا امتحان بشوند، رو گردان میشوند. خودشان تو دنیا و آخرت ضرر می‌کنند (حج/11) ::

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم ؛

     گفت: فانی قریب

         .:: من که نزدیکم (بقره/۱۸۶) ::.

گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم... کاش می‌شد به تو نزدیک بشوم

     گفت: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال 

          .:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد کن (اعراف/۲۰۵) ::.

گفتم: این هم توفیق می‌خواهد! 

      گفت: ألا تحبون ان یغفرالله لکم

           .:: دوست ندارید خدا شما را ببخشد؟! (نور/۲۲) ::.

گفتم: معلومه که دوست دارم مرا ببخشی

     گفت: و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه

         .:: پس از خدا بخواهید شما را ببخشد و بعد توبه کنید (هود/۹۰) ::.

گفتم: با این همه گناه... آخر چه کاری  می‌توانم بکنم؟     

     گفت: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده

        .:: مگر نمی‌دانید خداست که توبه را از بنده‌هایش قبول می‌کند؟! (توبه/۱۰۴) ::.

گفتم: دیگر روی توبه ندارم 

     گفت: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب    

         .:: (ولی) خدا عزیزو دانا است، او آمرزنده‌ی گناه هست و پذیرنده‌ی توبه (غافر/۲-۳) ::.

گفتم: با این همه گناه، برای کدام گناهم توبه کنم؟ 

       گفت: ان الله یغفر الذنوب جمیعا

            .:: خدا همه‌ی گناه‌ها را می‌بخشد (زمر/۵۳) ::.

گفتم: یعنی اگر بازهم بیابم؟ بازهم مرا می‌بخشی؟ 

گفت: و من یغفر الذنوب الا الله      

           .:: به جز خدا کیه که گناهان را ببخشد؟ (آل عمران/۱۳۵) ::.

گفتم: نمی‌دانم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم! آتشم می‌زند؛ ذوبم می‌کند؛ عاشق می‌شوم! ...  توبه می‌کنم

      گفت: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین

         .:: خدا هم توبه‌کننده‌ها و هم آنهایی که پاک هستند را دوست دارد (بقره/۲۲۲) ::.

ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرک     

     گفت: الیس الله بکاف عبده

          .:: خدا برای بنده‌اش کافی نیست؟ (زمر/۳۶) ::.

گفتم: در برابر این همه مهربانیت چه کار می‌توانم بکنم؟ 

      گفت:یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمت الی النور و کان بالمؤمنین رحیما

         .:: ای مؤمنین! خدا را زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید. او کسی هست که خودش و فرشته‌هایش بر شما درود و رحمت می‌فرستند تا شما را از تاریکی‌ها به سوی روشنایی بیرون بیاورند. خدا نسبت به مؤمنین مهربان  است. (احزاب/۴۱-۴۳) ::.

گفتم: هیچ کسی نمی‌داند تو دلم چه می‌گذرد 

     گفت: ان الله یحول بین المرء و قلبه   

         .:: خدا حائل هست بین انسان و قلبش! (انفال/24) ::.

گفتم: غیر از تو کسی را ندارم 

      گفت : نحن اقرب الیه من حبل الورید

         .:: ما از رگ گردن به انسان نزدیک‌تریم (ق/16) ::.

گفتم : ...

      گفت : ...   

التماس دعا.

"حکومت خوب آن حکومتی است که بتواند افعال و سنن و ملکات اداری را که در پرتو آنها می توان به سعادت ‏رسید در مردم جایگزین کند، و حکومتی که سعادت پنداری ایجاد می کند ریاست جاهلی یاحکومت جاهلیت ‏است".‏
فارابی، ابو نصر محمد بن محمد

این گفته مردی است که از وفات او هزاروچهل وچهار سال می گذرد، در هزار سال پیش مردی در سال ۸۷۰ ‏میلادی از فاراب ماوراءالنهر به دنیا می آید و هشتاد سال بعد در دمشق سر به بالین ابدیت می گذارد. ابو نصر ‏فارابی این پهنه گسترده جغرافیائی را در آن روزگار آنچنان می پیماید که او را بخاطر تفسیر فلسفه ارسطو، معلم ‏ثانی لقب می دهند. مردی در بیش از هزار سال پیش تا قلب گنجینه فلسفه و حکومت یونان می تازد و از ترکیب ‏حکمت یونانی و کلام اسلامی فلسفه ای تدوین می کند که امروز در تحقیقات تاریخ فلسفه به آن روش نو ‏افلاطونی اسلامی می گویند. هزار و چهل و چهار سال پیش رساله متافیزیک ارسطو را در اثری به نام "اغراض ‏ارسطا طالیس فی کتاب مابعدالطبیعه" به تحلیل و تفسیر می کشد و در کتاب دیگر خود به نام " آراء اهل المدینه ‏الفاضله" با عقاید افلاطون به کنکاش می نشیند. بیش از هزار سال پیش کتابی در سیاست و کتابی در معانی ‏عقل می نویسد. از ذکر بقیه آثار او در می گذریم که در اینجا نیت ما ذکر حال او نیست، بلکه اشاره ای است به ‏گوشه ای از تفکر او و مقایسه آن با تفکر استادی از حوزه علمیه قم و طرح این سئوال که با این مقایسه ما در ‏کدام عصر زندگی می کنیم؟
و پس از گذشت بیش از ده قرن بر سر دین و دولت و فرهنگ جامعه ما چه آمده است که استاد حوزه علمیه قم ‏در پایان قرن بیستم هنوز پایش به آستانه مکتب حکمای قرن هشتم هم نرسیده است؟
مقایسه کنید تفکر ابونصر فارابی را با آقای مصباح یزدی استاد حوزه علمیه قم و فاصله هزار ساله این دو نوع ‏تفکر را که فارابی و فارابیهای آن روزگار از قبیل ابن سیناها و کندی و ابن رشدها، توسن اندیشه و تعقل را در چه ‏میدانهائی می تازاندند و به دنبال کشف حقایق و معماهای هستی زمین و زمان در چه کوی و برزنهائی از ‏مشرق و مغرب جهان آن روز از یونان تا بغداد و اسکندریه و شام و ماوراءالنهر سر در می آوردند و امروز استاد ‏حوزه فقه و حکمت اسلامی در قم چگونه دست در دست همکاران و هم مسلکان حکومت نشین تهران خود باب ‏علم و دانش و تفکر و بینش جهانی را به بهانه تهاجم فرهنگی غربی و مبارزه با دشمنان اسلام به روی مردم ‏ایران و نسل جوان و تشنگی و نیاز آنان بسته اند.‏
بیش از ده قرن پیش ابونصر فارابی را معلم ثانی می گفتند زیرا برجسته ترین شارح و مفسر فلسفه ارسطو بود. ‏در آن روزگاران علم و دانش را در همه حوزه های معرفت زمان می آموختند، علم و دانش منظومه مرکبی از ‏شاخه های دینی و غیردینی بود. کلام و فقه را با طب و ریاضی و منطق و نجوم و فلسفه و ادب و شعر و ‏سیاست و اخلاق تدریس می کردند، نظامیه ها دارالعلم بود. اگر چنین رسم و رسومی از آزادی آموزش و تعلم و ‏ضرورت گسترش شناخت و معرفت در همه زمینه های علمی نبود بدون تردید امثال فارابی ها و ابن سیناها و ‏خیام ها و خوارزمی ها و غزالی ها به وجود نمی آمدند. اگر امثال فارابی ها از ترس فقها و متالهین قشری نظیر ‏آقای مصباح یزدی جرات نمی کردند دست به سوی فلسفه ارسطو و افلاطون دراز کنند، فرهنگ فقاهت و کلام ‏اسلامی حکمت و فلسفه ای که آقای مصباح امروز به استادی آن نشسته اند ایجاد نمی شد، که آن فرهنگ و ‏فلسفه نیز خود به صورت شکوفای خود با برچیده شدن بساط حکومت اسلامی در اندلس اسپانیا رخت از دیار ‏اسلامی برکشید و رابطه انتقال فرهنگ از طریق ترجمه متون فلسفی از زبانهای لاتین و یونانی به زبان عرب ‏متوقف شد. سنت تعقل و استدلال فلسفی از حوزه های درسی اسلامی تعطیل شد. آنچه امروز آقای مصباح ‏یزدی در قم تدریس می کند در واقع خود نموداری از طرز تفکر و تعقل ایشان نسبت به مسائل بنیادی عقل و ‏شرع است که ما اینک در زیر به نقل و تفسیر آن می پردازیم.‏
صحبت از حرفهای آقای مصباح یزدی از مدرسین حوزه علمیه قم در "سمینار تبیین اندیشه های شهید مطهری" ‏است که در دانشگاه امام صادق برگزار شده است.‏
آقای مصباح نیاز شدید نظام سیاسی اسلام را به توضیح اصل ولایت فقیه و حدود اختیارات ولی فقیه مطرح می ‏کند و می گوید:" دشمنان اسلام با استفاده از واژه هائی مانند آزادی و دموکراسی در نظام ولایتی شبهه ایجاد ‏می کنند که متاسفانه بعضی از افراد خودی هم در قبال شهاب دشمنان منفعلانه عمل می کنند و می گویند ‏ولایت فقیه همان نظام دموکراسی است که با رای مردم انتخاب می شود." آقای مصباح با بیان این نظر که نظام ‏ولایت فقیه مبتنی بر رای مردم نیست نتیجه می گیرد که "ولایت فقیه از اصول اساسی اسلام است. اگر نظام ‏ولایت فقیه مبتنی بر رای مردم باشد با رای مردم هم از بین می رود در حالی که اینطور نیست".آقای مصباح به ‏کسانی که نظام ولایت فقیه را با معیارهای دموکراسی می سنجند حمله می کند و می گوید:" چرا باید نسبت ‏به اصول اساسی دینمان سست باشیم و آن را بر اساس افکار غربی توجیه کنیم؟ اگر اساس دموکراسی غربی ‏را قبول کنیم باید ارزشهای حاکم بر غرب مانند همجنس بازی را نیز قبول کنیم."‏
آقای مصباح در زمینه عدم هماهنگی اسلام با دموکراسی می گوید:" در اسلام دموکراسی به مفهوم غربی آن ‏نداریم. آرای مردم در موارد بسیاری معتبر است ولی ولایت فقیه از جانبت خداست که شناسائی فقیه عادل و ‏مدبر و مدیر بر عهده خبرگان می باشد."‏
آقای مصباح می گوید:" نظام ولایت فقیه و نسبت آن با دموکراسی غربی را باید به درستی تبیین کنیم و موضع ‏خودمان را بفهمیم و بدون هیچگونه ترس و واهمه ای آن را تبلیغ کنیم."‏
آقای مصباح در زمینه اختیارات ولی فقیه در چارچوب احکام اسلام می گوید: " بعضیها تصور می کنند که ولی ‏فقیه حق دارد حکمی برخلاف حکم خدا صادر کند در حالیکه هرگز چنین چیزی نیست بلکه می تواند احکام ‏شرعی را از راه عقل کشف کند. حکم شرعی هیچگاه برخلاف حکم عقلی نیست و حکم عقلی وقتی شرعی ‏است که اگر به عقلا توضیح دهند، همه آن را بپذیرند."‏
‏ می بینیم که بیش از هزار سال قبل ابونصر فارابی رژیمی را که "سعادت پنداری" را نظریه بنیادی قدرت خودکامه ‏قرار داده است ریاست جاهلی یا حکومت جاهلیت نامیده است. ارکان این سعادت پنداری یا حکومت جاهلی ‏آقای مصباح را برمی شمریم:‏
‏۱- ولایت مطلقه فقیه که در وجود و عدم آن مردم حق هیچگونه دخالت و شرکتی ندارند.‏
‏۲- ولایت فقیه از اصول اساسی اسلام است.‏
‏۳- ولی فقیه از جانب خدا است.‏
‏۴- شناسائی فقیه عادل و مدیر و مدبر بر عهده خبرگان است.‏
‏۵- ولی فقیه می تواند احکام شرعی را از راه عقل کشف کند.‏
‏۶- حکم شرعی هیچگاه بر خلاف حکم عقلی نیست.‏
‏۷- حکم عقلی وقتی شرعی است که با توضیح به همه عقلا، همه عقلا آن را بپذیرند.‏
اصل اول از ارکان هفتگانه آقای مصباح که در واقع پایه و مایه قدرت رژیم جمهوری اسلامی است به معنای واقعی ‏کلمه در فرهنگ اسلامی اعم از شیعی و سنی و سایر فرق مبین شرک و الحاد مطلق است.‏
دلایل این شرک و ارتداد را خود آقای مصباح در اصول دیگر بیان می کند. به این ترتیب که می گوید ولی فقیه از ‏جانب خدا است، اما این بر عهده خبرگان است که ولی را شناسائی کنند آنگونه که عادل و مدیر و مدبر باشد. ‏آقای مصباح وقتی ولی را از جانب خدا می داند نمی گوید که منتخب خدا چگونه از شناسائی خودش به مردم ‏عاجز است و این شناسائی بر عهده خبرگان واگذار می شود و طبعا در ادای جواب به این سئوال هم عاجز می ‏ماند که آن خبرگان را کی بر می گزیند و معیار عدالت و تدبیر و مدیریت آنها برای شناسائی ولی چگونه و از طرف ‏چه مقامی مشخص می شود؟ اما از سوی دیگر آقای مصباح می گوید که ولایت فقیه از اصول اساسی اسلام ‏است. در دنیای امروز نزدیک به یک میلیارد انسان در زیر پوشش مذهب اسلام زندگی می کنند، از اقصی نقاط ‏خاور دور و فیلیپین و اندونزی و مالزی تا بوسنی هرزگوین یوگسلاوی سابق، از اروپا تا آفریقا و آمریکای شمالی و ‏جنوبی مردم مسلمان پراکنده اند. تنها مذهب شیعه خود به چهل و پنج فرقه مختلف تقسیم شده است و ‏انسان در شگفت می ماند از عظمت و عمق حکومت جاهلی و نظریه پردازان آن که از خود نمی پرسند که اگر ‏کسی از آنها سئوال کند که طبق کدام حکم و قرار و مدار و توافق، شما سخنگو و وکیل یک میلیارد مسلمان ‏هستید که هریک در عوالم اسلام به گونه ای دیگر سیروسلوک می کنند، زیرا اسلام در هر سرزمینی و در میان ‏هر قوم و ملتی و در گذار از سرگذشتها و حوادثی که بر آنها رفته است به صورتی غیر از صور دیگر اسلام در میان ‏اقوام و ملل مسلمان جلوه گری دارد. آنچه که در اسلام برای همه مسلمانان از گذشته و حال و آینده و از هر ‏فریق و طریق از اصول اساسی است این است که برای هر مسلمان از هر قوم و ملت و رنگ و نژاد خدا خالق ‏کائنات و هستی است و- خدا یکی است و شریک ندارد- معاد و قیامت بعد از مرگ روزگاری است که خدا ‏انسانها را برای رسیدگی به اعمالشان فرا می خواند. به عبارت دیگر اصول اسلام از بنیاد عبارتست از: توحید و ‏نبوت و معاد.‏
بنابراین ولایت فقیه از اصول اساسی اسلام نیست و این دروغی بس بزرگ است که آقای مصباح استاد حوزه ‏علمیه قم و سایر مدعیان ولایت فقیه در کنار سه اصل اساسی اسلام قرار می دهند.‏
سستی استدلال آقای مصباح در انتساب ولی به خدا با توجه به بیانات خود او نیازی به دلیل ندارد زیرا او می ‏گوید: "ولی فقیه از جانب خدا است اما شناسائی ولی به عنوان عنصر مدیر و مدبر و عادل برعهده خبرگان ‏است." آقای مصباح در اینجا به دور باطل می افتد که کار انتخاب و شناسائی فقیه را به خبرگان واگذار می کند و ‏معلوم نیست که مسئله شناسائی خبرگان که باید ولی از جانب خدا را شناسائی کنند برعهده کی یا چه ‏کسانی است؟
در این مرحله دور باطل به مضحکه می افتد زیرا از سوئی نظریه پردازان رژیم جمهوری اسلامی و در راس آنها ‏آقای خمینی و در جزء آنها آقای مصباح می گویند مردم هیچ اهلیتی برای انتخاب ولی فقیه ندارند. اما از سوی ‏دیگر مرجعیت فقیه و برجستگی و اولویت فقیه مرجع را در تشیع، معطوف به میزان توجه و رجوع مردم می دانند ‏به این دلیل که مردم در تکرار و تداول رابطه خود میزان و معیار کیفیت عدل و تدبیر و مدیریت فقها هستند. اگر ‏بخواهیم دقایق و ظرایف این گفته ها را برشمریم کار ما به مثنوی هفتاد من کاغذ می رسد فقط به یک مثال ‏اکتفا می کنیم.‏
آقای مصباح می گوید و در قانون اساسی جمهوری اسلامی هم منعکس است که ولی امر باید عادل و مدیر و ‏مدبر و مطلع از مسائل جامعه باشد. اگر مردم حق و اختیاری در کار ولی امور خود نداشته باشند و ولی امور ‏مسئول و جوابگوی اعمال خود در برابر مردم نباشد مسئله عدالت و تدبیر و مدبری او چگونه باید به داوری و ‏سنجش درآید. اگر ولی منصوب از جانب خداست در امور مردم مسلمان و در مسائل زندگانی دنیائی و دنیوی ‏آنها، گزارش این مدیریت و ماموریت چگونه به دست خدا می رسد و رضایت یا نارضایتی خدا از وقع اجرای عدالت ‏و تدبیر و مدبری ولی در امور زندگی مردم چگونه به ولی از جانب خدا ابلاغ می شود؟
تا این جای کلام و بیان آقای مصباح و همه طرفداران و داعیان ولایت فقیه در فرهنگ اسلامی و در زبان قرآن جز ‏الحاد و شرک نسبت به اصول سه گانه اسلام و حکمت بالغه ای که مدعی حمل و ابلاغ آن به مردم هستند ‏عنوان دیگری ندارد. اما در پنجمین حکم از احکام آقای مصباح در ارتباط با اجزاء قبلی، نظریه ایشان در منطق ‏فرهنگ اسلامی و قرآن از الحاد و شرک هم در می گذرد و در حوزه جهل مطلق یا غرض و مرض مطلق فرو می ‏غلتد.‏
آقای مصباح می گوید: ولی فقیه می تواند احکام شرعی را از راه عقل کشف کند و به دنبال آن می گوید حکم ‏شرعی هیچگاه برخلاف حکم عقلی نیست.‏
در اینجا باید بگوئیم که احکام شرعی که ولی فقیه باید از راه عقل کشف کند طبعا مربوط به مسائل امور عامه ‏مردم مسلمان و جامعه آنهاست، یعنی ولی فقیه در مسند حکومت باید مسائل اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی ‏و سیاسی و آموزشی و بهداشتی و درمانی و کشاورزی و صنعتی و روابط خارجی و سایر امور عامه مملکتی را ‏با مراجعه به عقل از احکام شرعی کشف کند. این یک مسئله و مسئله دیگر آنست که چون مردم در انتخاب ‏ولی فقیه دخالت ندارند و ولی فقیه از طرف خدا مامور اداره امور مسلمین است. بنابراین عقل و شعور مردم در ‏مرتبه ای نیست که در کار و زندگی و سرنوشت و گردش امور اجتماعی و اقتصادی خود شرکت و دخالت کنند.‏
آقای مصباح خوب، اگر مردم امر تعقل و تمیز و تشخیص و تفکر و اندیشه را که مهمترین وجه امتیاز بین انسان و ‏حیوان است از دست بدهند و آن را به ولی فقیه واگذار کنند دیگر از وجه انسانی آنها چه باقی می ماند؟
آقای مصباح این احکام شرعی که در طی قرون به خاطر توالی و استمرار جهل و بیسوادی اکثریت مردم و ‏حکومت زر و زور و استبداد و چوب و چماق و مخفی شدن در زبانی بیگانه که عربی است و برای مردم فارسی ‏زبان که اکثریت آنها نیز از سواد محرومند به صورت کد و رمزهای ناگشودنی درآمده است، در کجا هستند و از ‏زبان کدام خالق و پیامبر او و در کدام کتاب و نوشته ای ثبت و ضبط شده است؟
به قول فارابی این سعادت پنداری که شما از حکومت ولی فقیه با زور چماق و گلوله و در کنف حمایت پاسداران ‏مسلح از پشت تریبونها و بالای منبرها به خورد مردم می دهید متکی به کدام آیه از قرآن و مربوط به چه سنتی ‏از رفتار و کردار بنیانگذار اسلام است؟
این خبرگانی که شما شناسائی ولی فقیه را به آنها ارجاع می دهید در کدام آیه از قرآن به رسمیت شناخته ‏شده است؟ این که مردم حق ندارند در کار انتخاب مسئول امور سیاسی و اجتماعی کشور خود دخالت کنند و ‏در نتیجه حق ندارند اعمال و کردار او را در ترازوی داوری قرار دهند ماخوذ از چه حکم و آیه و دستور و سنت ‏است؟
و اما در دو حکم آخر از احکام هفتگانه آقای مصباح استاد حوزه علمیه قم با گذر از مرحله الحاد و شرک به عرصه ‏مطایبه و کمدی می رسد و به صورتی، مخاطب را که مردم حاضر در "سمینار تبیین اندیشه های شهید مطهری" ‏باشند به کلی احمق به معنای اخص کلمه تصور می کند، آنجا که می گوید:" حکم شرعی هیچگاه برخلاف حکم ‏عقلی نیست و حکم عقلی وقتی شرعی است که با توضیح به همه عقلا، همه عقلا آن را بپذیرند." در این ‏نقطه آقای مصباح فیلسوف و حکیم حوزه علمیه قم عقل و شرع را در دو کفه ترازوی حکمت بالغه خود برابر می ‏نهد، بدون اینکه برای مخاطبان حاضر و غایب خود حوزه عقل و شرع و مفهوم عقل و شرع و خاستگاه عقل و ‏شرع و عملکرد عقل و شرع در حوزه تاریخی و جغرافیائی زندگی بشر را شرح دهد.‏
آقای مصباح نمی گوید احکام شرعی یا به عبارت دقیقتر حکام شرعی در تاریخ زندگی بشر تا کجا با عقل و ‏اندیشه بشری به ستیز و خصومت رفته اند و عقل آدمی در رهگذر حیات انسان برای جایگزین کردن اندیشه ‏خردمندانه چه مصیبتها و چه جنایتها که به نام شرع از احکام شرع متحمل نشده است. اگر خیلی دور نرویم، که ‏شاید نتوانیم برویم، به همین هزار سال قبل مراجعه کنیم که فارابی حکومت خوب و حکومت جاهلی را در دو ‏تعریف بیان می کند. حکومتی که منشاء آن افعال و ملکات ناشی از اراده انسان و عقل انسان و قوه تمیز اوست ‏و حکومتی که بنای نظری و کلامی آن بر سعادت پنداری است، و کلید این سعادت پنداری در دست حاکم شرع ‏و ولی فقیه است. و این سعادت پنداری مبتنی بر اصولی است که عقل و خرد و اندیشه انسان حق سوال و ‏جواب و چون و چرا در کیفیت آن را ندارد. چرا که آنها اصولی هستند غیرقابل تغییر و خدشه ناپذیر و حق کشف و ‏استخراج مواد نهفته در آن نیز با کس و کسانی است که مردم نه حقی بر گزینش آنها دارند و نه حقی بر نظارت ‏بر ولایت آنها بر سرنوشت خود.‏
در منطق آقای مصباح عقل آدمی مجاز به اندیشه و تفکر در حوزه شرع نیست زیرا عقل آدمی از مجموع نظام ‏جسم و جان او و زندگی دنیائی و نیازهای او جدا نیست.‏
عقل آدمی اگر زور و چماق و ترس و بیم جان نباشد هرگز عنان خود را یکسره به کسی که حق انتخاب او را ‏ندارد (میهن: متاسفانه در  این قسمت چند جمله از مطلب در دسترس نبود. با عرض معذرت از نویسنده گرام و خوانندگان، به محض دریافت آن به تصحیح متن اقدام می کنیم)نمی دهد احکام چه در طبیعت و چه در ماوراء طبیعت وسیله دیگری در ‏اختیار دارد؟ وقتی وسیله کشف احکام شرعی عقل است بنابراین عقل به صورت شرط واجب شناخت قرار می ‏گیرد.‏
اما حکم ششم آقای مصباح یعنی این که حکم شرعی هیچگاه برخلاف حکم عقلی نیست از اساس بی پایه ‏است، زیرا احکام شرعی احکامی مربوط به انسان و زندگی و مناسبات و الزامات او با خود و با دیگران و همچنین ‏با محیط پیرامون زندگی اوست. عقل می گوید این احکام و کلیه احکام شرعی و عرفی تابع تغییرات و تحولاتی ‏است که در این مناسبات و الزامات رخ می دهد. اگر احکام شرعی هیچگاه برخلاف حکم عقلی نیست و نبوده ‏است، هنوز باید خورشید به گرد زمین بگردد و زمین مرکز کائنات باشد، هنوز باید تشریح جسد مرده آدمی برای ‏جست و جوی علت امراض حرام باشد و از این هنوز و هنوزها در تاریخ مبادله عقل با شرع و شریعت از حد شمار ‏بیرون است.‏
بیش از هزار سال پیش خداوند سخن ایران فردوسی می گوید: به نام خداوند جان و خرد- کزین برتر اندیشه ‏برنگذرد. این سخن چهارصد پانصد سال جلوتر از سخنان ولتر و روسو و مونتسکیو در عصر روشنگری در قرن ‏هیجدهم است. صدائی است از قر ن چهارم هجری. بر سر فرهنگ ما و سیر اندیشه در فرهنگ اسلامی چه ‏آمده است که پس از گذشت قرنها استاد حکمت الهی در حوزه علمیه قم می گوید حکم شرعی هیچگاه ‏برخلاف حکم عقلی نیست و حکم عقلی وقتی شرعی است که با توضیح به همه عقلا، همه عقلا آن را ‏بپذیرند.‏
در غرب کلیسا و شرع و الهیات مسیحی به عقل تسلیم شد، زیرا بنیاد جهان بینی آن را نسبت به هستی و ‏جهان و رابطه زمین و آسمان درهم فرو ریخت و حکومت و سلوک شرع را به خدمت عقل و خرد آدمی درآورد. ‏آقای مصباح از سوئی عقل را با شرع در یک کفه می گذارد و از سوی دیگر حکم عقلی را برای پسند شرع منوط ‏به پذیرش همه عقلا می کند و طبعا عقلای ایشان نیز کسانی جز فقها و متشرعین یا شریعتمداران نیستند. اما ‏در این دور باطل آنچه تغییر ناپذیر است بزعم ایشان اینست که عقل حکم از زمین دارد، اما حکم شرع از آسمان ‏صادر شده است. پس این دو برابر نیستند. اما سرانجام این عقل و خرد است که باید تکلیف شرع را معین کند. ‏غرب با کلیسا همین کار را کرد. کلیسا زبان لاتین را کد و رمز و کلید بهشت قرار داده بود و شرعیات خود را به ‏زبانی می نوشت که توده های عوام و در اکثریت بیسواد از آن اطلاع نداشت. کد و زبان رمز الهیات و کلام ‏آخوندهای ایرانی زبان عربی است و این خود مسئله ای است که حرف و سخن درباره آن به بعد موکول می ‏شود.

ریز نوشت ۰۱ : این آقا چی میخواد بگه؟ من که متوجه نشدم . ممنون می شم یکی بهم بگه.

ریزنوشت ۰۲ : نکنه یه جورایی به مقام عظمای ولایت مطلقه قصد توهین داشته.

                     اگه توهین به نظرتون رسید  بگین تا پستمو معدوم کنم.

آنچه که این روزها فکرم را به خود مشغول کرده این است که، بسیار بیشتر از آن‌که دنیای واقعی مرا در خود غوطه‌ور و مضمحل کند، افکار است که با من چنین کرده!

دارم به این نتیجه می‌رسم که شکست خورده‌ی دنیای افکارم؛ نه دنیای واقعی!

و شاید فردا همان روزی باشد که باید به بیرون از قصه بغلتیم، حال آن‌که همه عمر نابینا بودیم.

وَ مَن کانَ فِی هذِهِ أَعمٰی فَهُوَ فِی الأخرةِ أَعمٰی وَ أَضَلُّ سَبیلاً

"و هر که در این دنیا نابیناست، در آخرت نیز نابینا و گمراه‌تر است"    سوره‌ی اسراء آیه۷۲

حضرت محمد(ص) می فرمایند:

۱-بهترین ازدواجها آنست که آسان باشد.

۲-وقتی خداوند خواستگاری زنی را به دل کسی انداخته باشد مانعی نیست که او را بنگرد.

۳-ازدواج کنید تا عده شما بسیار شود زیرا من در روز رستاخیز به فزونی شما بر امتهای دیگر افتخار میکنم.

۴-زن بگیرید و طلاق مدهید زیرا عرش از وقوع طلاق می لرزد.

۵- از جمله بهترین وساطت، وساطت میان دو کس در کار زناشوئی است.

۶-دو رکعت نماز شخص زن دار بهتر از هفتاد رکعت نماز مجرد است.

۷-هر که زن بگیرد یک نیمه ایمان خویش را کامل کرده از خدا درباره نیم دیگر بترسد.

۸- هر جوانی زن بگیرد شیطان بانگ برآرد وای بر او دین خود را از دستبرد من محفوظ داشت.

۹- نشان میمنت زن اینست که خواستگاریش آسان و مهرش سبک باشد.

منبع: کتاب شریف نهج الفصاحه

 نام مرا در نظرات بگو و جایزه بگیر!

    من بهترین دین دنیا هستم، اما پایه هایم به قدری سست است که با یک شبهه به لرزه در می آیم! 

    هرگاه خواستید از من دفاع کنید، بداخلاق شده و سعی کنید تا جایی که می توانید به طرف مقابل فحش و ناسزا بگویید!

    هرگاه دیدید کسی در پیروی از من تخلف کرد، او را ملحد و کافر خطاب کرده و مطمئن باشید که بارها از او برتر و بالاترید، شما به راه راست هستید، پس دیگران را به راه راست هدایت کنید، اگر دیدید هدایت نشدند، با تلخ زبانی و نهایتا با چوب و چماق هدایتشان کنید! 

   یکدیگر را تحقیر کنید تا شان شما افزایش بیابد!

    همواره عصبانی و اخمو باشید!

عذر خواهی میکنم و از جایی دیگه تلفن میزنم… خدا حافظ!

دختر چند قدم دنبال جوان رفت و گفت : آقا

جوان برگشت و به دختر نگاه کرد … دختر گفت : من از شما عذر میخوام …. خیلی!

                      *****************************

این که ایا واقعا همچین اتفاقی افتاده یا نه مهم نیست! دیدن یا ندیدن …مسئله اینست! ایا این جوان و امثالهم حق داره ببینه یا حق نداره؟ این جوان که پره از شور و شوق جوانی و احیانا کار و امکانات ازدواج رو هم نداره اگه چشمان ابی یا عسلی دید میتونه توی اون چشم ها نگاه کنه؟ اگه اندامی متبلور با حرکات موزون دید میتونه با نگاه اون رو بدرقه کنه؟ ایا متهم به هرزه گی و چشم چرونی نمیشه؟ اصلا کاری به دین و شرع و عرف ندارم و به قضیه از بعد انسانی نگاه میکنم!

ایا لذت بصری یک جوان از جنس مخالف کاری ناپسنده یا پسندیده! توجه داشته باشید فقط صحبت ازلذت بصریه نه متلک و تماس لمسی یا امثالهم! کاری نداریم که یکی با این لذت بصری ممکنه به خدا برسه و بگه فتبارک الله احسن الخالقین و یکی هم مرتکب گناه بشه … این برمیگرده به ظرفیت ها! ایا یک زن و یک دختر که این رو حق خودش میدونه که بتونه خود ارایی کنه و مطابق مد روز در اجتماع و خیابون ظاهر بشه میتونه نسبت به نگاه جوانی آشفته بشه؟ میشه از یک جوان انتظار داشت درویش مسلک باشه و فقط جلوی پاش رو نگاه کنه؟  و مهمترین مساله اینکه چرا باید در جامعه ما این نگاه ها زیاد شده باشه ؟

با تشکر از مسعود مشهدی عزیز

من دستهایش را گرفتم و مدتی طولانی،

خیلی طولانی تر از زمانی که اصحاب کهف در غار بودند، همدیگر را نگاه کردیم،

شاید قرنها طول کشید،

وقتی که سکوت شکسته شد،

من خودم را میان دشتی پر از گل دیدم،

که می گفتند بهشت است!

و او در میان فرشتگان رقص و پایکوبی می کرد!

و یادش نبود کسی اینجا در میان اینهمه گل منتظرش مانده.

اندیشگاه خواجه نصیر جهت ادامه‌ی برنامه‌های خود از تمامی اعضای محترم شورای عمومی خود دعوت می‌دارد تا در نشست عمومی اندیشگاه حضور به هم رسانند...

این نشست در روز سه‌شنبه ۲۹ مرداد ۸۷ از ساعت ۱۶:۳۰ الی ۱۸:۳۰ برگزار می‌گردد.

کم کم داریم به ماه مبارک رمضان نزدیک می شویم و من هم توسط یکی از دوستهای عزیزمون مطلع شدم که شبکه یک صدا و سیما یک طرح ختم قران جالب و آسان گذاشته که در یک تا نه روز(به انتخاب) با خوندن یک صفحه از قران کریم در ماه رمضان در ختم دسته جمعی قران شرکت میکنید.

برای دیدن سایت مربوط بر روی متن کلیک کنید.       

آقاجری در دیدار با اعضای دفتر تحکیم وحدت اظهار داشت؛ جریان دانشجویی از جریان‌های پایدار در ایران است که همواره در تاریخ معاصر کشورمان نقشی اساسی داشته است و هرگز از بین نرفته و نخواهد رفت، اما در تمامی دوران‌ها با افت و خیز فراوان مواجه بوده و تحت فشار و سرکوب قرار گرفته است، که حتی این فشارها نیز خود باعث آب دیده شدن و پختگی این جریان گردیده است. تکاپوی تاریخی در جنبش دانشجویی همچون دوی ماراتن می‌باشد، که قصد آن رساندن مشعل آزادی به بالاترین قله‌ها می‌باشد و آن گروهی که مشعل‌دار می‌باشد از ابتدا تا انتهای راه ثابت نیست و هر دوره با ورود دانشجویان جدید این مشعل دست به دست می‌شود...

خبرنامه امیرکبیر: جمعی از اعضای شورای مرکزی و عمومی دفتر تحکیم وحدت روز دوشنبه ۲۱ مرداد با دکتر هاشم آقاجری دیدار کرده و درباره برخوردهای صورت گرفته با دانشگاهیان و مسائل روز کشور به گفتگو نشستند. آنچه می‌خوانید گزیده‌ای از سخنان وی در جمع دانشجویان می‌باشد.

در ابتدای این دیدار اعضای این اتحادیه دانشجویی با ارائه‌ی گزارشی از فضای کنونی دانشگاه‌ها من جمله اخراج و بازنشستگی اجباری اساتید، محرومیت از تحصیل دانشجویان، تعرض برخی مسئولین به دختران دانشجو من جمله در دانشگاه زنجان و بازداشت گسترده فعالین دانشجویی در تابستان امسال هدف حاکمیت را ایجاد رعب و وحشت در بین فعالین دانشجویی دانستند که در راستای دانشگاهی آرام و مطیع می‌باشد. آنها افزودند: اما چنین بازداشت‌هایی در بین دانشجویان بازتابی معکوس داشته است و باعث افزایش روحیه‌ی ایستادگی و آزادی‌خواهی در بین دانشجویان گردیده است.

آنها ادامه دادند: بی شک برخورد قهرآمیز حاکمیت با منتقدین یکی از دلایل رخوت فعالین سیاسی است. در واقع حاکمیت با افزایش هزینه فعالیت سیاسی برای منتقدان و مخالفین توانسته است نوعی سکوت و انجماد را در اکثر احزاب و رسانه‌های منتقد خود ایجاد کند، اما در این شرایط فعالین دانشجویی علی رغم تمامی فشارها و تهدیدها می‌کوشند با حفظ روحیه‌ی آرمان‌خواهی خود در برابر دولت اقتدارگرا ایستادگی کنند و آنرا در عرصه‌های مختلف به چالش کشیده‌اند.

دانشجویان عضو دفتر تحکیم وحدت ادامه دادند: این مقاومت دانشجویان برای حاکمیت غیر قابل قبول است و به همین جهت است که نیروی سرکوبگر در صدد انتقام‌گیری از دانشجویان به عناوین واهی از جمله ارتباط با گروهای برانداز خارج از کشور آمده است، که چنین اتهامی به هیچ وجه قابل پذیرش نیست و فعالیت اعضای دفتر تحکیم کاملا شفاش بوده و در راه آزادی و دموکراسی با اتکا به مردم و سایر نهادهای داخل کشور گام برداشته است و این راه را ادامه خواهد داد.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، در ادامه دانشجویان عضو دفتر تحکیم وحدت با انتقاد از سکوت روشنفکران در شرایط کنونی، بیان داشتند: از اندیشمندان و روشنفکران انتظار می‌رود با انسجام بیشتر وارد صحنه ی سیاسی کشور شوند و کشور را از وضعیتی که در آن گرفتار شده است، نجات دهند.

سپس دکتر آقاجری به بیان دیدگاه‌های خود پیرامون مسائل مختلف پرداخت. وی در ابتدا با یادآوری تجربه‌ی فعالیت‌های دانشجویی در دوران رژیم شاه، ساواک را در برخورد با جنبش دانشجویی ناتوان دانست در حالی که این سازمان مخوف در آن دوران اکثر سازمان‌های سیاسی و چریکی را سرکوب کرده و از بین برده بود. وی افزود: دلیل این امر را سیالیت جنبش دانشجویی می‌باشد، زیرا که جریان دانشجویی همچون چشمه‌ای می‌باشد که همواره نیروهای جدید در آن رشد می‌کنند و از این جهت امکان برخورد و حذف آن میسر نمی‌باشد، مگر آنکه دانشگاه‌ها را تعطیل کنند و این امری محال است زیرا امروزه تمامی نظام‌های سیاسی نیاز اساسی به دانشگاه و نهاد تولید عمل دارند و بنابراین امکان بستن سرچشمه جنبش دانشجویی وجود ندارد.

وی جریان دانشجویی را از جریان‌های پایدار در ایران برشمرد که همواره در تاریخ معاصر کشورمان نقشی اساسی داشته است و هرگز از بین نرفته و نخواهد رفت، اما در تمامی دوران‌ها با افت و خیز فراوان مواجه بوده و تحت فشار و سرکوب قرار گرفته است، که حتی این فشارها نیز خود باعث آب دیده شدن و پختگی این جریان گردیده است.

وی گفت: تجربه زندان باعث از بین رفتن ترس‌های واهی دانشجویان می‌گردد زیرا که تصور زندان، ترسناک‌تر از واقعیت آن می‌باشد و اقدام حاکمیت در حبس فعالین دانشجویی در بلند مدت به ضرر خود حاکمیت خواهد بود و نتیجه‌ای عکس خواهد داشت.

دکتر آقاجری همچنین با اشاره به تلاش رژیم شاه برای تاسیس تشکلات غیر مستقل و فرمایشی در دانشگاه‌ها افزود: این اقدام از راه‌های دیگر رژیم شاه جهت مقابله با جنبش دانشجویی بود. تشکلات شاه ساخته و شاه فرموده‌ای که با امکانات فراوان دولتی همراه بودند اما هیچ نتیجه‌ای برای رژیم همراه نداشتند. زیرا که اساسا ماهیت جنبش دانشجویی با نقد، استقلال، آزادی و آرمان خواهی تعریف می‌شود نه وابستگی و سر سپردگی. وی سپس با اشاره به ادامه‌ی حیات چنین تشکل‌های غیر دانشجویی در دانشگاه‌ها پس از انقلاب، این تجربه را شکست خورده دانست و از علائم شکست این پروژه به تغییر پی در پی اسم این تشکل‌ها اشاره کرد، که هر دوره یا عناوین مختلفی همچون … ایجاد شده‌اند و تابلوی جدیدی برای خود برگزیده‌اند، اما دفتر تحکیم نزدیک به ۳۰ سال است که دفتر تحکیم مانده است. بنابراین وجود تشکلات وابسته به قدرت که همچون رسانه‌ای در کنار رسانه‌های دولتی، توجیه گر قدرت هستند، نه از سوی مردم به عنوان تشکل دانشجویی شناخته میشود و نه از سوی دانشجویان.

وی افزود: تکاپوی تاریخی در جنبش دانشجویی همچون دوی ماراتن می‌باشد، که قصد آن رساندن مشعل آزادی به بالاترین قله‌ها می‌باشد و آن گروهی که مشعل‌دار می‌باشد از ابتدا تا انتهای راه ثابت نیست و هر دوره با ورود دانشجویان جدید این مشعل دست به دست می‌شود. حال امروز که در دست شما می‌باشد باید آنرا فروزان‌تر به گروه بعدی بسپارید و به خاطر داشته باشید این مشعل هرگز خاموش نشده است و همواره خواب را از چشم حاکمان مستبد ربوده است. همان طور که در زمان شاه جنبش دانشجویی کابوسی برای رژیم شاه بود، بعد از پیروزی اتقلاب اسلامی نیز جنبش دانشجویی همواره در صحنه مبارزه حاضر بوده است و در دوره‌های مختلف متناسب با شرایط هر دوره مبارزه کرده است. پس با وجود تمامی فشار ها جنبش دانشجویی به حیات خود ادامه داده است و این فشارها به فعالین دانشجویی چیز جدیدی نیست، اما از جهتی این فشار ها در دوران کنونی دردناک تر است زیرا این فشار ها از طرف رژیمی وارد میشود که جنبش دانشجویی، خود درپی ریزی و شکل گیری آن نقش اساسی داشته است و مخصوصا برای انجمن های اسلامی دردناک تر است زیرا این ستم ها به نام اسلام صورت میگیرد. وی گفت: اگر بخواهیم ۱۸ تیر ۷۸ را با ۱۶ آذر ۳۲ مقایسه کنیم ، ۱۸ تیر برای دانشجویان مسلمان دردناک تر است، زیرا در ۱۶ آذر با شعار “جاوید شاه” دانشجو را سرکوب میکردند و میکشتند، اما در ۱۸ تیر با رمز “یا زهرا” همان کارها را کردند.

وی افزود: مایوس شدن و انفعال خطر بزرگی برای تمامی گروه‌های سیاسی می‌باشد و تصور رهایی به کمک نیروهای خارجی، تصوری اشتباه است و ملتی که چشم به انتظار خارج شدن دستی از غیب برای رهایی باشد، هیچ گاه رها نخواهد شد، چون رهایی پروسه ای درونی است و آزادی و دموکراسی همچون سوغاتی نیست که از بیرون برای ملتی به ارمغان آورده شود.

آقاجری یکی از ویژه گی‌های جنبش‌های آرمان‌خواهانه را جدا نبودن هدف از وسیله دانست و گفت: جنبش دانشجویی نیز با تمرینی که در زمینه‌های آزادیخواهی و عدالت طلبی میکند به نوعی هدف خود را نیز به دست می آورد. اینکه دانشجو حاضر نیست به ظلم تن دهد خود پیروزی است و نفس ” نه ” گفتن به ستم خود هدف است.

وی خواستار برگزاری نشست های مشترک بین دانشجویان و روشنفکران شد و از دانشجویان خواست تا ارتباط خود را با روشنفکران و اساتید گسترش دهند.

وی همچنین خواستار پیوند بیشتر دانشجویان با طبقه های مختلف جامعه شد و با ابراز تاسف از اینکه که اکثر احزاب موجود خود را سخنگوی طبقه ی متوسط میدانند، گفت : پس سخنگوی طبقه ی پایین جامعه کجاست؟ آیا سخنگوی آنان باید فاشیست های کشور باشند؟ آیا سخنگوی آنان باید عوام فریبان لمپن باشند؟ طبقه ی پایین جامعه که اکنون به یمن سیاست های دولت عدالت خواه گسترش یافته است باید از سوی جنبش دانشجویی مورد توجه قرار گیرد و از حقوق آنها دفاع گردد. وی گفت: نیروهای اقتدارگرای فاشیست مسلک که شعارهای عدالت طلبانه سرمی دهند تنها از این شعار به صورت ابزاری برای سرکوب آزادی و دموکراسی استفاده میکنند و وقتی آزادی و دموکراسی از مردم سلب شد دیگر نان را هم بر سر سفره ی مردم نمیبرند.

وی گفت: امروزه جریانی یکدست بر تمامی قوای کشور حاکم شده است که اساسا با هر نیروهای مستقل به معنای دقیق کلمه مخالف است. حتی در بین خود نیز نیروهایی را که به رویه موجود کوچکترین انتقادی دارند را حذف میکند. حتی اگر همین انجمن اسلامی های مستقل واقعا اگر روزی مستقل شوند خواهید دید چه بلایی سر آن خواهند آورد. استقلال به معنی استقلال از قدرت میباشد و باید در عمل استقلال خود را نشان دهند. لذا جریان اقتدارگرا و بنیادگرای حاکم با هر نیروی مستقل که تابع خودش نباشد برخورد میکند، به خصوص اگر این نیروی مستقل، تشکلی دانشجویی به اسم دفتر تحکیم وحدت باشد که تفکری در مقابل تفکرات بنیاد گرایی دارد و اسلامی را معرفی میکند که اسلامی ترقی خواه و نوگرا است. تحکیم به همراه جریان روشنفکری توانسته است این ایدئولوژی حاکمیت بنیادگرا را به چالش بکشد.

به گزارش خبرنامه امیر کبیر، این دیدار حاوی نکاتی در مورد انتخابات ریاست جمهوری و کاندیداهای احتمالی بود که گزارشی از آن منتشر نشده است.

تورم ۲۴ درصد ؛ رشد اقتصادی ۷/۵ درصد