از پس شیشه عینک استاد ، سرزنش دارد به من می نگرد

باز در چهره من میخواند

که چه ها بر دل می گذرد

می کند مطلب خود را دنبال ، بچه ها عشق گناه است گناه !!!

وای اگر بر دل نو خواسته ای ، لشگر عشق بتازد بیگاه

من نشستم همه ساعت خاموش

در دلم از غم تو غوغاییست ،‌مبصر امروز چو اسمم را خواند

بی خبر داد کشیدم  غایب

رفقایم کمکی خندیدند ، که جنون گشته به طفلک غالب

رفقایم هیچ نمی دانستند که من آنجایم و دل جای دگر

دل آنهاست پی درس و کتاب

دل من درپی سودای دگر

من به یاد تو آن خاطره ها ، یاد آن دوره که بگذشت چو باد